Dit jaar was het jaar van de Amerika trips. Een daarvan was werk-gerelateerd, maar ook weer niet, want er was genoeg tijd voor persoonlijke interesses. De ander was 100% prive, namelijk de trip naar New York.

Het begon allemaal met de Chicago-trip. Ons moederbedrijf ligt hier niet ver vandaan, namelijk in Rockford, wat een uurtje rijden is van Chicago.

Op een mooie zondagmorgen in mei kon de reis beginnen. Ik zou vanaf Brussel naar Chicago vliegen en na wat uurtjes wachten was het dan eindelijk zover. Ik zou voor de eerste keer naar het grote Amerika vliegen. Erg spannend. Ik bedoel, je gaat toch duizenden kilometers van het zo vertrouwde thuis. Ook het feit dat ik Arjen en Veronique een week niet zo zien, maakte het niet makkelijker.

Maar goed, na een paar uur vliegen (9 uur) kwam ik in Amerika aan. Dan weer koffers ophalen etc en het feest kon beginnen. Ff de huurauto ophalen………………………….oeps, geen rijbewijs bij me………….vergeten…………………. stom stom stom

Goed, uiteindelijk na het betere scan en mailwerk (thanks pap!), mocht ik dan toch met de automobiel ervan door. Eerst bij wat collega’s op bezoek geweest (die jetlag merk je echt niks van, die eerste paar uur) en toen op zoek naar het hotel. Wat daarna volgde, is niet echt spannend. Veel werk, meetings etc etc etc.

Wat ik wel kan vermelden is dat Rockford niet echt een dynamisch stukje Amerika is. Veel fastfood restaurants, wat grote winkels en voornamelijk woningen en bedrijven en dat met een onwaarschijnlijk gevoel voor symmetrie. Er is werkelijk geen enkele wildgroei, alles is mooi in blokken opgedeeld.

Welnu, Chicago, dat is weer een heel ander verhaal. De laatste 2 dagen van mijn werkbezoek stonden in het teken van R&R, kortom lekker vakantie vieren.

Nadat ik eerst met mijn baas wat door Chicago getourd had, stond daarna de dag in het teken van de Chicago Cubs. Maar goed, zoals gezegd, eerst werd er door Chicago getourd. Echt een stad zoals ik het me voorgesteld had. Veel hoogbouw, veel bedrijvigheid en veel mensen. Kortom, we zijn in Amerika!

Na de tour door de stad was het dan eindelijk tijd voor de wedstrijd van de Cubs.                            

Baseball dus. Ik was erg benieuwd naar deze Amerikaanse volkssport nr 1. Zeker wanneer deze ervaring met 1e klas kaartjes beleefd mag worden. Toch viel het wat tegen. Het is nml niet een dynamische sport als voetbal of American Football, maar van de andere kant leent deze sport zich wel weer goed om contacten op te halen, want tijd om te kletsen is er meer dan voldoende. Een beetje wedstrijd duurt namelijk al gauw een uurtje of 2/3……………………… Toch mooi om de stars en stripes te horen voor een wedstrijd, om de Amerikaanse spirit te beleven enz. Ook was er geweld op de tribunes, er zat nml Chicago White Sox fans op de tribunes en aangezien de White Sox de aartsrivalen zijn voor de Cubs, zorgde dit voor nogal wat tumult bij de Cubs fans en dat levert meestal maar 1 ding op…………..matten. Hoezo, hooligans zijn een Europees fenomeen?

Chicago is trouwens echt een aanrader. Een zeer relaxte stad met vele uitgaansmogelijkheden. Lekker veel restaurants, veel bezienswaardigheden en in mijn ogen typisch Amerikaans. Chicago is bijvoorbeeld veel minder multicultureel dan New York, maar heeft een echte Amerikaanse uitstraling, namelijk robuust, degelijk en dus heel erg zakelijk, maar herbergt daarnaast weer veel energie die tot leven komt in de bars, de sportmanifestaties en de vele restaurants die de stad rijk is.

Volgend jaar staat er in ieder geval wederom een tripje Rockford in de planning…………….. wat dus ook inhoudt dat ik wederom deze dynamische stad (Chicago) zal mogen bezoeken.

America, here we come!

Zo, na een extreem lange periode van radiostilte probeer ik dan toch weer de draad op te pakken.

Tjongejonge, wat is er veel gebeurd sinds ik terug ben uit Amerika (mei dit jaar). Ik ben in New York geweest, in Denemarken, ben verhuisd, heb meerdere concerten bezocht en probeer ik intussen ook mijn studie af te ronden en bereid ik me voor op andere eventuele veranderingen in mijn leven.

Hierover dus meer in de komende dagen. Ik zal mijn weblog een beetje re-stylen, zodat er weer meer te genieten valt.

Zo, geniet van het weer en tot spoedig!

Nog een week en dan ga ik mijn eerste zakenreis buiten Europa meemaken, want dan ga ik namelijk naar Amerika. Naar de staat Illinois om precies te zijn. Ons moederbedrijf is daar gevestigd (In Rockford, om precies te zijn).

Dat wordt naast het zakelijke, ook een leuke reis voor mezelf. Is sowieso al een flink stuk rijden van het vliegveld (Chicago O’ Hare) naa Rockford, hoewel ik me heb laten vertellen dat rijden in Amerika een stuk relaxter is dan in Nederland.

En ik krijg de tijd waarschijnlijk goed om. Een aantal collega’s hebben al aangegeven dat ze eea met met willen ondernemen. Ik zie sowieso de stad Chicago (1 1/2 uur rijden).

Een ex-collega heeft me aangeboden om Chicago te gaan verkennen, waaronder de baseball stadions en het american football stadion.

Maar goed, voordat we dit soort leuke dingen gaan doen, staan er eerst 5 dagen werk op het programma, waaronder een finance training en nog meer………………….

En over een maand zitten we in London……….. ook leuk, maar toch weer voor het werk.

YES!!!! Eindelijk ga ik Pearl Jam zien. Na lang wachten en na vele jaren frustraties mocht ik vorige week vernemen dat Pearl Jam Nederland zal bezoeken in augustus. En ik heb een kaartje!!!!!!!!!! Tja, Pearl Jam is dus de reden waarom ik ooit naar muziek ben gaan luisteren. Vooral het album Ten is van grote klasse, maar dat is zeker niet het enige goede album. Ik moet zeggen dat ik de afgelopen jaren andere bands zeker net zo goed, zo niet beter ben gaan vinden, maar Pearl Jam is mijn oude liefde. Alle liefdes daarna zijn vergankelijk, maar die eerste blijft altijd hangen en wordt je referentiekader voor alle volgende. Uuuuuuh, anyway, Pearl Jam komt naar Nederland en dat is FANTASTISCH!!!! Son, she said, have I got a little story for you What you thought was your daddy, was nothing but a……….. While you were sitting, home alone at age 13 Your real daddy was dying, sorry you didn’t see him But I’m glad we talked I, I’m still alive, I, I’m still alive

Vandaag zijn we voor de eerste keer met Arjen gaan babyzwemmen.

Echt harstikke leuk voor ons, maar ook voor Arjen. Het begon wat irritant, doordat de kassajuffrouw wel erg traag haar loketje opende, maar nadat ze werkelijk elk muntje had geordend en nadat alle papiertjes op de juist plek lagen, konden we dan eindelijk naar binnen. Het wachten werd beloond en hoe!

Arjen had er erg veel plezier in.

Alleen het kopje onder verliep nog zonder succes, maar in zijn algemeen konden we spreken over een zeer geslaagd zondagmorgen. Erg grappig als je zo’n menneke ziet spartelen in het water. Zeker het begin was erg leuk.

Ook leuk was dat Arjens neef Tom ook bij het babyzwemmen aanwezig was. Helaas zal dit maar tijdelijk zijn, aangezien Tom binnenkort een groep zal opschuiven vanwege de leeftijd.

Maar goed, het was een hele leuke middag voor ons als gezinnetje. Dit gaat eigenlijk allemaal veel te snel!

Tja, het valt niet mee om met een kindje, een carrière ernaast plus een studie om dan ook nog eens je weblog een beetje up to date te houden. Maar goed, ik ga er toch weer eens even goed voor zitten. Ach, we zijn met zoveel leuke dingen bezig. Een reis naar New York, vakantie naar Denemarken, doopfeest en nog veel meer. Afgelopen weekend ben ik de getuige geweest op de bruiloft van mijn best vriend cq peetoom van Arjen. Hier probeer ik snel wat foto’s van online te krijgen, want dit was een erg mooie dag. Daarnaast gaan we inderdaad naar……………………….. Yep, the Big Apple. Daar zullen Veronique en ik dit jaar nog naartoe gaan. Ik kan nog niets verklappen over de inhoud van de reis, want dat is nog geheim, maar dat we naar New York gaan, dat staat vast. Maar goed, zoals gezegd zullen we ook dit lang bezoeken: Oh, voordat ik het vergeet, ook deze mevrouw zal ons op bezoek krijgen dit jaar: Op al deze topics zal ik uiteraard dieper ingaan. En voordat ik het vergeet, Pearl Jam komt naar Nederland!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Daar gaan we dus ook proberen kaarten voor te regelen!

Tijdje stil geweest op mijn weblog. Reden zoals zovaak werk, kindje verzorgen enz. Toch nog ff terugkomen op hetgeen 3 weken geleden heeft plaatsgevonden, namelijk de commotie rondom de wedstrijd Ajax – Roda (halve finale KNVB-beker) Al jaren is het niet pluis om naar Amsterdam af te reizen wanneer de wedstrijd Ajax-Roda JC op het programma staat. Werd men in de beginjaren van de ArenA nog netjes voor het uitvak uit de bus gezet, nee, de laatste jaren is het toch allemaal net wat anders. Dan wordt verwacht dat een vredelievende tocht van maar liefst een kilometer (langs de lieverdjes van ajax) zonder enige problemen verloopt. Benieuwd of ze Feyenoord of PSV ook zo ontvangen……… Einde van het verhaal is dat 200 Roda-fans de komende maanden geen bal getrapt meer zien worden. Waarom erger jij je daar nu zo aan, gekke Peewee? Welnu, ik liep vlak voor deze groep mensen. Naast het feit dat ik de nodige individuen ken uit de FP bussen en dat ik het lullig vind dat zij verbannen worden de komende maanden, irriteert me deze hele situatie nog eens te meer omdat ik bij een iets latere aankomst net zo goed het stadion niet meer van binnen had gezien voor de komende maanden. Ach, volgende week is het kort geding van deze mensen. De meest wazige rookgordijnen zullen wel weer opgetrokken worden en de ene hand zal de andere wel weer wassen. ACAB.

Momenteel lees ik een boek over de veldslag bij de rivier de Somme in België.

De 1e wereldoorlog fascineert me. Nog nooit werden zoveel mensenlevens verkwanselt dan tijdens deze oorlog. Dit is natuurlijk niet iets om trots over te praten en dat doe ik dan ook zeker niet, nee, het is de menselijk psyche achter zo’n drama dat me echt interesseert.

Ik ben zelf in Verdun geweest en ik ben van plan om dit jaar nog Ypres te bezoeken. Maar ook bezoekje aan de slagvelden van de Somme zit er nog aan te komen. Alle 3 gebieden waar in zijn totaliteit 1.200.000 jonge mannen hun leven hebben verloren. Hoeveel zeg je? Yep, 1.200.000 jonge mannen. Dat is een hele provincie in Nederland oftewel 24 keer de stad Kerkrade.

Als je de graven ziet en de totale letterlijke ontwrichting van zo’n gebied, dan wordt je muis- en muisstil. Dan prijs je jezelf gelukkig dat je in een tijd geboren bent waar oorlog slechts een krantenbericht of een reportage op CNN is.

Velen zeggen dat het onnodig was om zoveel levens op te offeren, anderen zeggen dat het een zinloze oorlog was. De realiteit was echter anders. Europa leefde al bijna een eeuw met een voortdurende oorlog. De 1e wereldoorlog was slechts de eindsprint. Een eindsprint die uiteindelijk pas gestopt werd in 1945, jawel, toen de 2e wereldoorlog een halt werd toegeroepen. Een eeuw waar de wereld een facelift kreeg, waar vele gebieden en landen het koloniale juk van zich afwierpen, de eeuw waarin Amerika haar gezicht kreeg, de start van het communisme. Wie zei ook alweer dat geschiedenis saai was?

En toen was het opeens alweer half maart (bijna). Pfffff, wat gaat de tijd snel….

En toen was de carnaval weer voorbij. Ff ontcarnavallen en gelukkig hebben we daarvoor een weekje vrij. Beetje met zonemans spelen, inhaalslag maken met lezen en als nog tijd over is een film bekijken. Intussen ook het dopen van Arjen regelen, verder met de reünie en als het even gaat nog een dagje relaxen in de sauna……………………….. poeh hey, kun je beter werken, is minder druk dan een weekje verlof! Positief nieuws: ik heb mijn boek uit (Etalage Moord), nu weer verder in het volgende: Somme 1916. Niet voor de romantici onder ons, maar wel erg boeiend. Binnenkort meer over dit interessante boek!